โซเดียมไฮโดรซัลไฟด์เป็นวัตถุดิบทางเคมีที่สำคัญ

การวิเคราะห์ลักษณะเฉพาะของกระบวนการระเหยโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์
การระเหยของสารละลายโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์แตกต่างอย่างมากจากการระเหยของเกลือทั่วไป โดยหลักๆ แล้วอยู่ในสองด้าน ได้แก่ คุณสมบัติของวัสดุและข้อกำหนดของกระบวนการ

ในทางเคมี โซเดียมไฮโดรซัลไฟด์จะเกิดปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสได้ง่ายที่อุณหภูมิสูง ทำให้เกิดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และโซเดียมไฮดรอกไซด์ ปฏิกิริยานี้ไม่เพียงแต่ทำให้สูญเสียสารออกฤทธิ์เท่านั้น แต่ยังนำไปสู่การกัดกร่อนอุปกรณ์อย่างรุนแรงอีกด้วย ข้อมูลจากการทดลองแสดงให้เห็นว่าอัตราการไฮโดรไลซิสของโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่ออุณหภูมิเกิน 80°C ซึ่งจำเป็นต้องมีการควบคุมอุณหภูมิการทำงานในระบบการระเหยอย่างแม่นยำ

ในทางกายภาพ สารละลายโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์มีฤทธิ์เป็นด่างสูงและกัดกร่อนอย่างมาก ทำให้ต้องมีข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับวัสดุของอุปกรณ์ เหล็กกล้าไร้สนิมทั่วไปจะเกิดการกัดกร่อนแบบเป็นหลุมและการแตกร้าวจากการกัดกร่อนภายใต้ความเค้นหลังจากสัมผัสเป็นเวลานาน ทำให้จำเป็นต้องใช้โลหะผสมพิเศษหรือเทคโนโลยีการเคลือบผิว ในขณะเดียวกัน ไอออนซัลไฟด์ในสารละลายจะทำปฏิกิริยากับพื้นผิวโลหะเพื่อสร้างชั้น FeS ที่หลวม ซึ่งเร่งการกัดกร่อนให้เร็วขึ้น ข้อมูลการใช้งานบ่งชี้ว่าอายุการใช้งานของอุปกรณ์เหล็กกล้าคาร์บอนที่ไม่ได้รับการป้องกันในสภาพแวดล้อมโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์โดยทั่วไปไม่เกิน 6 เดือน

พารามิเตอร์ทางกายภาพทั่วไปของสารละลายโซเดียมไฮโดรซัลไฟด์ ได้แก่ จุดเดือดที่เพิ่มขึ้น 15–25°C สำหรับสารละลายความเข้มข้น 30% อัตราการกัดกร่อน 0.5–2.0 มม./ปี สำหรับเหล็กกล้าไร้สนิม 316L ที่อุณหภูมิ 80°C อัตราการไฮโดรไลซิส 3–8% ต่อชั่วโมง ที่อุณหภูมิ 90°C ภายใต้ความดันบรรยากาศ และอุณหภูมิการตกผลึก 40–60°C สำหรับสารละลายอิ่มตัว